• Σήμερα είναι: Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου, 2020

Το οικονομικό έγκλημα αυξάνεται και εξαπλώνεται σαν ιός

Σύμφωνα με παγκόσμια έρευνα της PwC για το οικονομικό έγκλημα η  απάτη σχετικά με συμβάσεις προμηθειών είναι ο υπ’ αρ. 2 κίνδυνος, μετά την κλοπή ενώ η τεχνολογία και ο κυβερνοχώρος γίνονται τα πιο διαδεδομένα μέσα για το οικονομικό έγκλημα.

 

Το οικονομικό έγκλημα αυξάνεται και εξαπλώνεται σαν ιός

pwc

 

Το οικονομικό έγκλημα συνεχίζει να αυξάνεται παγκοσμίως, σύμφωνα με τη νέα παγκόσμια μελέτη της PwC. Ένας στους δύο συμμετέχοντες στην έρευνα δήλωσε ότι έχει πέσει θύμα οικονομικής απάτης, ενώ ένας στους τέσσερις θύμα κυβερνοεγκλήματος, καθώς η εξέλιξη της τεχνολογίας δίνει όλο και περισσότερες ευκαιρίες για την εξάπλωση του οικονομικού εγκλήματος.

Φέτος το αξιοσημείωτο είναι ότι, για πρώτη φορά στη μελέτη, στην κορυφή της λίστας με τις πιο συνηθισμένες μορφές οικονομικού εγκλήματος, μετά την κλοπή, βρίσκεται η απάτη που σχετίζεται με τις συμβάσεις προμηθειών. Όπως επισημαίνουν οι συμμετέχοντες, η απάτη που απορρέει από τις προμήθειες αποτελεί «διπλή απειλή» για τις επιχειρήσεις, καθώς διαβρώνει τις διαδικασίες απόκτησης προϊόντων και υπηρεσιών και, παράλληλα, υπονομεύει τις προσπάθειές τους να συμμετέχουν σε διαγωνισμούς για να βρουν νέες ευκαιρίες. Στη λίστα των μορφών οικονομικού εγκλήματος ακολουθούν η δωροδοκία και η διαφθορά, το κυβερνοέγκλημα, η λογιστική απάτη, το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, η κλοπή προσωπικών στοιχείων και πνευματικών δικαιωμάτων, καθώς και η φορολογική αδιαφάνεια.

Όπως έδειξε η έρευνα, οι επιπτώσεις του οικονομικού εγκλήματος έχουν πολλαπλό αντίκτυπο σε όλες τις λειτουργίες και δραστηριότητες ενός οργανισμού. Το 20% των ερωτηθέντων που έπεσαν θύματα οικονομικής απάτης ανέφεραν ότι το κόστος στους οργανισμούς τους ήταν πάνω από 1 εκ. δολάρια, ενώ 30 οργανισμοί είχαν ζημιές πάνω από 100 εκ. δολάρια. Επιπλέον, το οικονομικό έγκλημα είχε σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο ηθικό των εργαζομένων, στην εταιρική φήμη και στις επιχειρηματικές σχέσεις.

«Το οικονομικό έγκλημα είναι σαν ένας δυνατός ιός που εξαπλώνεται και αντιστέκεται σθεναρά στις προσπάθειες για την εξάλειψή του. Κανένας οργανισμός, ανεξαρτήτως μεγέθους ή κλάδου, δεν μένει αλώβητος. Η επιτυχία αυτών που το διαπράττουν έγκειται στην προσαρμογή τους στις μεταβαλλόμενες διεθνείς συνθήκες, όπως η εξάρτηση από την τεχνολογία και η επέκταση των αναδυόμενων οικονομιών», δηλώνει ο Αστέριος Βουλανάς, Partner του Συμβουλευτικού Τμήματος της PwC Ελλάδας.

«Και ακόμα χειρότερη από τις οικονομικές επιπτώσεις είναι η απειλή που αποτελεί το οικονομικό έγκλημα για ένα ευρύ φάσμα συστημάτων που αποτελούν τη βάση της ζωτικής λειτουργίας των επιχειρήσεων. Το οικονομικό έγκλημα βλάπτει εσωτερικές διαδικασίες, διαβρώνει την ακεραιότητα των εργαζομένων και αμαυρώνει την εταιρική φήμη», συμπληρώνει ο Κώστας Περρής, Partner του Συμβουλευτικού Τμήματος της PwC Ελλάδας.

 

Τα περιστατικά ανά περιοχή

Τα περισσότερα περιστατικά σημειώθηκαν στην Αφρική (59%), ακολουθεί η Νότιος Αμερική (41%), η Ανατολική Ευρώπη (39%), η Λατινική Αμερική και η Δυτική Ευρώπη με 35%, η Ασία (32%) και η Μέση Ανατολή με 21%. Η απάτη αυξάνεται ραγδαία στην Ουκρανία (63% από 36% πριν τρία χρόνια), στη Ρωσία (60% από 37% το 2011) και στην Αυστραλία (57% από 47% το 2011). Οι οργανισμοί που υπέστησαν οικονομικό έγκλημα σε οκτώ αναδυόμενες αγορές –Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική, Τουρκία, Μεξικό και Ινδονησία– φτάνουν στο 40%, αντανακλώντας εν μέρει τη μεταφορά πλούτου στις χώρες αυτές.

 

Το οικονομικό έγκλημα ανά κλάδο

Τα περισσότερα περιστατικά σημειώνονται στον κλάδο χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, της λιανικής και των επικοινωνιών –σχεδόν το 50% των ερωτηθέντων από τον κάθε κλάδο αντίστοιχα έπεσαν θύματα οικονομικού εγκλήματος. Στον δημόσιο τομέα επίσης αναφέρεται υψηλός αριθμός περιστατικών (41%). Οι οργανισμοί χρηματοοικονομικών υπηρεσιών είναι συνήθως θύματα ηλεκτρονικού εγκλήματος και ξεπλύματος βρώμικου χρήματος.

 

Πώς ανιχνεύεται η απάτη

Σύμφωνα με τη μελέτη, το 55% των περιστατικών αποκαλύπτεται μέσα από εταιρικές δικλίδες ασφαλείας, όπως αναφορά υπόπτων συναλλαγών, διαδικασίες εσωτερικού ελέγχου ή διαχείρισης ρίσκου. Το υπόλοιπο 45% των περιστατικών αποκαλύπτεται είτε τυχαία είτε μέσω ανεπίσημης πληροφόρησης σε σχετικές αρχές («whistle blowing»).

«Ένας οργανισμός με συστηματικές διαδικασίες εσωτερικού ελέγχου είναι σε καλύτερη θέση για να εντοπίζει και να προλαμβάνει περιστατικά απάτης και μπορεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις πιο αποτελεσματικά. Ο οργανισμός μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τα συνεχώς μεταβαλλόμενα περιστατικά ρίσκου με μεγαλύτερη ταχύτητα και ασφάλεια», τονίζει ο κ. Περρής.

«Επιπλέον, η κατάλληλη υποδομή για την αντιμετώπιση των περιστατικών οικονομικού εγκλήματος θα διασφαλίζει ότι η βλάβη θα περιορίζεται στο μίνιμουμ και ότι η επιχείρηση θα έχει έναν ακόμα ανθεκτικότερο μηχανισμό προστασίας μακροπρόθεσμα», συμπληρώνει ο κ. Βουλανάς.